Παναγίτσα

Το δεύτερο σε μέγεθος χωριό του Δήμου Βεγορίτιδος, με περίπου χίλιους μόνιμους κατοίκους. Ένας φιλόξενος τόπος με έντονη όμως την αίσθηση της εγκατάλειψης. (Από τους ίδιους τους κατοίκους, από την πολιτεία;…) Άνθρωποι που ασχολούνται κυρίως με την καλλιέργεια των δέντρων. Μήλα, ροδάκινα, κεράσια…

 

Το πρώτο όνομα της, Όσλοβο. Το όνομα Παναγίτσα προέκυψε μεταγενέστερα, μόλις το 1924.

Υπήρξε Τουρκοχώρι, όμως μετά την ανταλλαγή πληθυσμών κατακλύστηκε από πρόσφυγες. Πρόσφυγες κυρίως από τον Πόντο -την επαρχία Αργυρουπόλεως- και συγκεκριμένα από τα χωριά Άτρα, Μάλαχα, Χασέιν και Μοναστήρι. Το χωριό Άτρα μπορεί κανείς να δει στον χάρτη που φαίνεται πιο κάτω αλλά τα υπόλοιπα χωριά, που είναι γύρω απ’αυτό, λόγω του μεγέθους τους δεν διακρίνονται. Επίσης πρόσφυγες, πολύ λιγότεροι όμως, κατέληξαν στην Παναγίτσα και από η Θράκη.

    

Σε μεγέθυνση το χωριό Άτρα από το οποίο ήρθαν οι πρόσφυγες στην Παναγίτσα

Στο χωριό έχουν βρεθεί αρχαιότητες  στα νοτιοδυτικά στη θέση του σημερινού νεκροταφείου. Εκεί βρέθηκε τούμπα εποχής σιδήρου με την οποία πρέπει να σχετιστεί και το νεκροταφείο κιβωτιόσχημων τάφων αμέσως δυτικά στη θέση Αμπέλια της κοινότητας Ζέρβης, όπου και περισυλλέχθηκαν όστρακα εποχής σιδήρου.

Ακόμη, βρέθηκε και ένα σημαντικό ανάγλυφο αυτοκρατορίας το οποίο τώρα βρίσκεται στη συλλογή της Έδεσσας  καθώς και νεκροταφείο στα ανατολικά της Παναγίτσας που χρονολογείται στα υστεροβυζαντινά χρόνια.

Σήμερα στην Παναγίτσα μπορεί κανείς να δει τρεις τεχνητές λίμνες από τις οποίες αρδεύεται και λειτουργεί υδροηλεκτρικό εργοστάσιο που τροφοδοτεί το δίκτυο. Οι λίμνες βρίσκονται σε τρία διαφορετικά επίπεδα. Γύρω από τη λίμνη που είναι στο ψηλότερο σημείο, έχει διαμορφωθεί ένας ιδιαίτερος χώρος με πράσινο και εγκαταστάσεις όπως αναψυκτήριο και εστιατόριο. Το τοπίο είναι πανέμορφο και  η «τεχνητή» φύση τριγύρω εξαιρετικά γαλήνια.

 

Η σημερινή Παναγίτσα είναι ένα όμορφο και νοικοκυρεμένο χωριό σε υψόμετρο περίπου +750μ., στην είσοδο του οποίου βρίσκεται το ΚΕΝΤΡΟ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ & ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΩΝ στο οποίο μπορεί ο επισκέπτης να απευθύνεται για οποιαδήποτε πληροφορία. Συνεχίζοντας συναντάμε την εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, όπου υπάρχουν ανεκτίμητες εικόνες και κειμήλια απο τον Πόντο, και το Πνευματικό Κέντρο του χωριού.

Στην πλατεία ο επισκέπτης θα συναντήσει την παράδοση παντρεμένη με το σήμερα. Ταβέρνες με παραδοσιακές γέυσεις, το εργαστήρι της "Ανάστως" με τα παραδοσιακά προϊόντα, το συνεδριακό κέντρο, το Λαογραφικό Μουσείο, τις καφετέριες και τέλος το καφενείο της "Ναούμας" για καφέ ψημένο στα κάρβουνα. Στα όρια του οικισμού λειτουργούν αρκετοί ξενώνες και καταλύμματα καθώς και ο οικισμός αυτός βρίσκεται καθ' όδόν στο χιονοδρομικό Βόρρα Καϊμάκτσαλαν, ενώ φημισμένο είναι και το κέντρο αεραθλητισμού στην περιοχή του οικισμού.

Το συγκεκριμένο συγκεντρώνει χιλιάδες επισκεπτών, αθλητών και δραστηριοτήτων αεραθλητισμού κάθε χρόνο και αποτελεί έναν από τους πόλους έλξης επισκεπτών στην περιοχή κάθε χρόνο.

Home Page