Φυσικοχημικά Χαρακτηριστικά Λίμνης

Χαρακτηριστικά Υδροβιότοπου

Γεωλογικά στοιχεία

      Η περιοχή του πυθμένα καλύπτεται από σιπολίνες και μάρμαρα που εκτείνονται σε βάθος περίπου 1000μ. Ηλικιακά ανήκουν στο Τριαδικό – ανώτερο Ιουρασικό ενώ τα ακριβή είδη των πετρωμάτων (με φορά από πάνω προς τα κάτω) έχουν ως εξής:

 

Ιδιαίτερα γεωλογικά ρήγματα δεν υπάρχουν.

 

Έδαφος

      Το έδαφος γενικά αποτελείται από τα ανωτέρω πετρώματα μαρμαρικής φύσεως με ιδιαίτερα βραχώδη υφή που δεν ενδύκνεινται για καμία σχεδόν δραστηριότητα (ιδιαιτέρως αγροκτηνοτροφική).

 Χλωρίδα – Πανίδα.

    Η χλωρίδα της περιοχής δεν είναι και τόσο πλούσια λόγω του βραχώδους του εδάφους. Ιδιαίτερος λόγος πρέπει να γίνει για τους καλαμώνες της περιοχής που κυριαρχούνται από Phragmites australis. Η βυθισμένη βλάστηση που ριζοβολεί στο βυθό, υφυδατική και η επιπλέουσα βλάστηση, εφυδατική (Potamogeton spp., Vallisneria Spiralis, Najas Marina, Myriophillum Spicatum, Polygomum ampibium) καταλαμβάνουν τα ρηχά νερά.

     Παρ’ όλων των περιβαλλοντικών προβλημάτων που αντιμετώπιζει η περιοχή, εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό τόπο αναπαραγωγής, διατροφής και ανάπαυσης για πολλά είδη πτηνών ιδιαίτερα αρπακτικών. Ενδεικτικά αναφέρονται τα είδη Triturus cristatus και τα ασπόνδυλα (που τονίζουν την αξία της πανίδας της περιοχής) Agrodiaetus (admetus & ripartii), Leptidea duponchelli, Freyeria trochylus, Strymonidia pruni, Pieris ergane κλπ.

    Στα αναπαραγόμενα είδη περιλαμβάνονται ο Μικροτσικνιάς Ixobrychus minutus (40 ζεύγη), η Λαγγόνα Phalacrocorax pygmeous (περίπου 10 ζεύγη), ο Ασπροπάρης Neophron percnopterus, ο Φιδαετός Circaetus gallicus, ο Καλαμόκιρκος Circus aeruginosus, ο Λιβαδόκιρκος Circus pygargus (1-3 ζεύγη), η Αετογερακίνα Buteo rufinus (2+ ζεύγη), ο Χρυσαετός Aquila chrysaetos (1 ζεύγος) και το Ποταμογλάρονο Sterna hirundo (5-8 ζεύγη). Επίσης εμφανίζεται ο Θαλασσαετός Haliaeetus albicilla. Στα υδρόβια πουλιά που ξεχειμωνιάζουν περιλαμβάνονται το Σκουφοβουτηχτάρι Podiceps cristatus (3.500), το Φερεντίνι Netta rufina (μέγιστο 150) και η Φαλαρίδα Fulica atra (23.000).

Υδρολογικά στοιχεία

     Η Λίμνη Βεγορίτιδα ή Οστρόβου, κάποτε ήταν η μεγαλύτερη σε έκταση (40 km2 σήμερα από 65 Km2  σε παλαιότερα χρόνια) και βάθος (περί τα 45μ. σήμερα και περί τα 80μ. σε παλαιότερα χρόνια) λίμνη στην Ελλάδα, με σημερινό περιεχόμενο περί τα 800.000.000 μ3 νερό από 2.200.000.000 μ3 κατά τη δεκαετία του ’50. Είναι θερμή μονομεικτική, με υψηλή περιεκτικότητα σε νιτρικό άζωτο και με αυξανόμενο ευτροφισμό. Παρουσιάζει ακανόνιστη υδραυλική συμπεριφορά και αποτελεί κλασσικό παράδειγμα καρστικής λίμνης που η εκφόρτωσή της γίνεται υπόγεια μέσω φυσικών αγωγών. Η λίμνη Βεγορίτιδα αποτελεί το χαμηλότερο σημείο του συμπλέγματος των λιμνών Ζάζαρης, Χειμαδίτιδας και Πετρών, των οποίων δέχεται τα νερά μέσα από σύστημα διωρύγων και σήραγγας. Τροφοδοτείται από τα υδατορέματα Φαράγγι, Πεντάβρυσο (Σολού), Άνω Γραμματικού, Παναγίτσας, Άρνισσας και της λεκάνης απορροής της (με τους ορεινούς όγκους του Βόρρα και του Δυτικού Βερμίου), η έκταση της οποίας ανέρχεται σε 1853 km2. Στην μεγάλη της υδρολογική λεκάνη περιλαμβάνονται μεγάλα αστικά κέντρα (Πτολεμαϊδα, Φλώρινα, Αμύνταιο κ.α.), βιομηχανικές περιοχές και αγροτικές εκτάσεις τα αποπλύμματα των οποίων έχουν δημιουργήσει έντονο πρόβλημα ρύπανσης στην περιοχή.

Κλιματικά - Μετεωρολογικά στοιχεία

     Η μέση μέγιστη μηνιαία θερμοκρασία για την περιοχή κυμαίνεται στους 32.9 C κατά το μήνα Iούλιο και η μέση ελάχιστη στους 5.4 C κατά το μήνα Iανουάριο, ενώ η σχετική υγρασία κυμαίνεται από 43.7% τον Iούλιο μέχρι 73.7% τον Iανουάριο. Η μέση μηνιαία βροχόπτωση, παρουσιάζεται μέγιστη το Δεκέμβριο (+800 mm) και ελάχιστη τον Iούλιο-Aύγουστο (+560 mm).

Τοπιολογικά Στοιχεία

        Η περιοχή που βρίσκεται η λίμνη είναι ημιορεινή  και οι κλίσεις του φυσικού αναγλύφου κυμαίνονται μεταξύ 5% και 20%. Η μικρή πλωτή εγκατάσταση στην τελική της μορφή θα αποτελεί κλειστό, πολύγωνο με μορφή σχεδόν παραλληλογράμμου, ο μεγάλος άξονας του οποίου θα έχει διεύθυνση Β-Ν και θα αναπτύσσεται στην επιφάνεια της λίμνης η οποία αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου +512μ. Η θέση του πλωτού είναι μακριά από το συνοικισμό της Άρνισσας, έτσι ώστε να μη δημιουργείται ανησυχία για οπτική ή ηχητική ρύπανση. Στην κοντινή οπτική ζώνη (0-2 km) υπάρχουν οι οικισμοί της Άρνισσας και της Περαίας, ενώ στη μεσαία (2-5 km) προστίθενται οι οικισμοί του Αγ. Παντελεήμονα, Φιλώτα, Μανιακίου, Ν. Αγ. Αθανασίου, Παλαιού Αγ. Αθανασίου και Παναγίτσας.

Πληθυσμιακά – Οικονομικά στοιχεία.

      Ο πληθυσμός του οικισμού της Άρνισσας είναι 2.000 κάτοικοι περίπου. Οι υπόλοιποι οικισμοί έχουν τους εξής αριθμούς κατοίκων: Περαία (500), Αγ. Αθανάσιος (Παλαιός και Νέος 650), Παναγίτσα (750), Αγ. Παντελεήμονας (1000). Η οικονομική δραστηριότητα των κατοίκων αφορά κυρίως τη γεωργία, την κτηνοτροφία και σε μικρό βαθμό την αλιεία (πρωτογενής τομέας). Τα τελευταία χρόνια εξαιτίας του χιονοδρομικού κέντρου που λειτουργεί στην κορυφή του Όρους Βόρας και της σχετιζόμενης αναβίωσης του παραδοσιακού οικισμού του Παλαιού Αγ. Αθανασίου, στην περιοχή λειτουργούν και αρκετοί ξενώνες και γίνεται προσπάθεια για μεταστροφή των οικονομικών δραστηριοτήτων προς την παροχή υπηρεσιών στους επισκέπτες της περιοχής ιδιαίτερα κατά τους χειμερινούς μήνες. Στην περιοχή λειτουργεί Κέντρο Υγείας (στην Άρνισσα) και λαμβάνουν χώρα όλες οι συνήθεις λοιπές αστικές δραστηριότητες. Για τη λειτουργία της εγκατάστασης αναμένεται να απασχοληθούν κάποια άτομα από τον τοπικό πληθυσμό ενώ οι περιοχές στόχοι για την προσέλκυση επισκεπτών είναι τα κοντινά αστικά κέντρα της Πτολεμαϊδας , Έδεσσας, Φλώρινας, και Αμυνταίου. Κατ’ επέκταση περιλαμβάνονται οι πόλεις των Γιαννιτσών, Βέροιας, Νάουσσας και Θεσσαλονίκης ενώ, συνυφασμένα με την πανελλήνια ακτινοβολία του χιονοδρομικού, αναμένεται να βρεθούν μέχρι και κάτοικοι των Αθηνών μεταξύ των θαμώνων του πλωτού.

Home Page